Comunicáu d'Espíritu 2003

Al Conseyu d'Alministración del Real Uviéu:


Dende la so llegada al Conseyo d'Alministración del Real Uviéu, va solo un añu y mediu, sucédense tres presidentes, cinco entrenadores, el descensu d'una categoría y el fracasu estrepitosu na consecución del ascensu.

Pasaron de refugar una ampliación de capital por mayor importe, asegurando que nun yera necesaria, a alvertir que'l club nun tien viabilidá sin más dineru públicu, dempués de despilfarrar l'aportación del Ayuntamientu d'Uviéu nun equipu y cuerpu técnicu mal configurao y escesivamente remunerao, que viaxaba nun autobús de luxu.

Ficieron oíos sordos a una afición afayaiza: desilusionáronla en na más 28 díes; l'afición tuvo que tragar a Galán, mal que manifestó perñidiamente'l so refugo lóxicu y argumentáu; padeció les incontinencies verbales y la soberbia de Carrasco; y, otra  vegada, fue la única estaya d'esti club a l'altura de los sos 82 años d'historia.

Recurren de nuevu a ella como argumentu pa exixir l'ayuda económica que niega'l Principáu d'Asturies. Ye de xusticia: una institución como'l Real Uviéu exix lo prometíu, y merez lo qu'a otros -yos dan y a nos niégasenos.

Nel so comunicáu caberu afirmen ser “conscientes de que la viabilidá del Real Uviéu pasa pol respaldu social”, colo que surde la reflexón siguiente: ¿tien la afición importancia na más pa lo que -yos interesa? Si realmente, como dicen, esa afición ye'l futuru del club, tienen qu'aceptala y tratala como tal y demostrar qu'ello ye ciertu; ¿cómo? Incluyéndola nel Conseyu pa escuchala y tenela en cuentes.

A l'afición del Real Uviéu alcontraránla nesi camín.

Pero nun van alcontrala pa siguir manexando'l Real Uviéu como una empresa privada, como'l so cortixu. El Real Uviéu güei ye una empresa amestada de capital públicu y priváu, onde'l so segundu máximo aicionista ye los 216.000 uvieinos, que colos sos impuestos, al traviés del Ayuntamientu, formen parte del Real Uviéu.

Ye obligación de conseyu escuchar a l'afición, ye obligación del Ayuntamientu representar a los ciudadanos nel Real Uviéu, y por too ello alcordamos la nuesa propuesta de crear d'un Conseyu Social que represente a los uvieistes, el verdaderu arguyu, valor y garra de la nuesa entidá; ello ye bien fácil d'entender cola sola llectura d'un llibro nomáu "El Espíritu de 2003", que ye de la historia d'una afición, que nun refugó al Real Uviéu na Tercera.

El fechu que la mayoría de vos nun tuviera a la vera del club n'aquelles dómines, cuando más lu necesitaba, pue ser el motivu pol que desconozan lo que significó pa los uvieistes, y cómo  manifestó l'arraizu d'un sentimientu que paez tan enfotaos en pisotiar una y otra vegada, a tenor de les decisiones que tomen, delles vegaes perofensivos pa los que sí que llevamos sufriendo dende entoncies los continuos sinsabores que la so xestión, d'espaldes a l'afición, alloñe finalos, incrementalos.

Disponen ya d'un exemplar del llibro pa que seyan quien a descubrir de primera mano estes y otres cuestiones que nél se relaten y que son de vital importancia pa entender a esta especial afición; un primer pasu fundamental p'algamar unise a ella y trabayar codu a codu pa llevantar de nuevu'l club y llevalo, por fin, a la categoría qu'en realidá  -y toca.

Nesti sen, volvemos a emplazar seriamente al Conseyu y al máximu aicionista de la entidá pa que reciban a una representación d'esta Asociación pa escuchar y valorar la propuesta de la creación d'un "Conseyo Social" primer pasu pa demostrar que son ciertes les sos pallabres al rodiu la importancia de l'afición dientro del club, y que nun ye na más otru discursu demagóxicu sin fondu real.

Quedamos a la espera de que les sos buenes intenciones tornen, por fin, en buenes aiciones.

Porque tienen que saber que l'afición de Real Uviéu, curtía ya en milenta batalles, nun ye a rindise, y siempre va tar vixilando y lluchando por algamar el meyor beneficiu pal so equipu. Y porque nun deben escaecese que'l nuestru llema y el nuestru oxetivu sigue siendo algo que, anque lo paeza, nun ye na más una pallabra cuando un uvieista la pronuncia, sinón una vera declaración d'intenciones, una obligación y una cuestión de xusticia:

¡VOLVEREMOS!

< -                                                                                      + >